Informacja Zimą unikamy przejścia letnim szlakiem na Świnicę z powodu zagrożenia upadkiem do Doliny Walentynkowej w obrębie Żlebu Blatona (upamiętniającego śmierć prof. Jana Blatona w 1948r). W warunkiach zimowych łańcuchy są ukryte pod śniegiem i utrudniona jest asekuracja. Przy miękkim śniegu w żlebie tym występuje dodatkowo ryzyko podcięcia lawiny [2]. Zamiast wierzchołka głównego proponuje się wejście na wierzchołek taternicki (północno-zachodni) [1,2,3,4]. W tym celu około poziomicy 2200m npm opuszczamy szlak i wędrujemy granią do góry [1,2,3,4]. [1] WHP TW-1 s. 57, 82, t. 31b [2] Mountainclimbingschool.pl [3] Wycieczka szkoleniowa na kursie Kilimajaro ZKTW I 04-07.01.2024. [4] Puškáš VT7 s. 258, t. 84

Informacja Zimą unikamy przejścia letnim szlakiem na Świnicę z powodu zagrożenia upadkiem do Doliny Walentynkowej w obrębie Żlebu Blatona (upamiętniającego śmierć prof. Jana Blatona w 1948r). W warunkiach zimowych łańcuchy są ukryte pod śniegiem i utrudniona jest asekuracja. Przy miękkim śniegu w żlebie tym występuje dodatkowo ryzyko podcięcia lawiny [2]. Zamiast wierzchołka głównego proponuje się wejście na wierzchołek taternicki (północno-zachodni) [1,2,3,4]. W tym celu około poziomicy 2200m npm opuszczamy szlak i wędrujemy granią do góry [1,2,3,4]. [1] WHP TW-1 s. 57, 82, t. 31b [2] Mountainclimbingschool.pl [3] Wycieczka szkoleniowa na kursie Kilimajaro ZKTW I 04-07.01.2024. [4] Puškáš VT7 s. 258, t. 84

Informacja Podejście na Świnicką Przełęcz czarnym szlakiem jest zagrożone lawinowo ze strony Pośredniej Turni, a ponadto na samej przełęczy zwykle tworzy się nawis śnieżny [1,2]. Przy bardzo dobrych warunkach śniegowych można na przełęcz podejść żlebem [3,6], przebieg tego obejścia można znaleźć w [4,6]. Jednak bardziej ta droga nadaje się do zejść i zjazdów [1,2,5,6]. Na wycieczce [5] kursanci zakładali stanowisko na grzybie śnieżnym i po przebiciu się przez nawis na linie, kontynuowali drogę tzw. zjazdem na siedząco z hamowaniem czekanem. [1] Życzkowski PTW s. 214 [2] Szatkowski TNN s. 253 [3] WH Paryski TW1 s. 53 [4] Radziejowski TPDZKPW s. 56 [5] Wycieczka szkoleniowa na kursie Kilimajaro ZKTW I 04-07.01.2024. [6] Kiełkowski MŚ s. 58, 64 t. 39

Informacja Zimą czarny szlak jest niebezpieczny. Oprócz zagrożenia lawinowego (Kamień Karłowicza) wiedzie przez skały [1]. Bezpieczniej od strony Ziel. Dol. Gąsienicowej [4,5,6,8]. Przy dobrych śniegach (trudno: zimą wybitna lawiniastość, wiosną nasłonecznienie [5,7]) - dopuszczalne podejście żlebem: podejście żlebem wprost z Czarnego Stawu [1,2,7] lub podejście do żlebu ścieżką [3,4,8], adresowane do doświadczonych turystów [4], bo "zimą zagrożenie lawinowe bywa większe niż gdzie indziej, wiosną natomiast żleb jest długo wystawiony do słońca, śnieg mokry i miękki, często poryty schodzącymi lawinkami" [7]. [8] Wspomina też wariant po zach. str. grani Małego Kościelca. [1] Mountainclimbingschool.pl [2] Taternik 4/2010 s. 37 - mapka okolic Laboratorium Zimowego [3] Radziejowski TPDZKPW s. 56, 108, 128 [4] WH Paryski TW1 s. 121 rys. 15, s. 144 t. 117 [5] Szatkowski TNN s. 247, t. D3 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 116, t. 41 [7] Życzkowski PTW s. 202, t. 4.16 [8] Kiełkowski K s. 127,126 t. 233, 234, 236C

Informacja Letnia ścieżka na Zawrat w warunkach zimowych jest zaśnieżona, łańcuchy pod śniegiem. Wariant zimowy prowadzi Zawratowym Żlebem [1,2,3,4,5,6,7,8,9]. Należy zachować ostrożność: żleb jest formą terenu niekorzystną lawinowo. Do żlebu podchodzi się przez Zmarzły Staw, najłatwiej idąc dnem potoku [2,3,6,7,8], obchodząc letnią ścieżkę, która przecina strome, lawinowe zbocze. Podchodząc żlebem należy trzymać się jego lewej strony, gdyż z Zawratowej Turni mogą spadać bryły lodu, śniegu i kamienie [1,3,5,9]. Końcówka żlebu i podejście na próg Zmarzłego Stawu zwykle oblodzone [3,4]. Zawratowy Żleb miewał opinię mało lawiniastego, lecz zdarzały się tutaj wypadki i opinia ta jest kwestionowana [2,3]. [1] WHP TW-2 s. 10 [2] Życzkowski PTW s. 190, t. 4.11 [3] Oppenheim SNTP s. 63, t. 17 [4] Zaruski PpTNZiTP s. 71, t. 41 [5] Szatkowski TnN s. 263, t. D7 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [7] Mountainclimbingschool.pl [8] Taternik 4/2010 s. 37, opis Laboratorium Zimowego [9] Kiełkowski KW s. 34, t. 242

Informacja Letnia ścieżka na Zawrat w warunkach zimowych jest zaśnieżona, łańcuchy pod śniegiem. Wariant zimowy prowadzi Zawratowym Żlebem [1,2,3,4,5,6,7,8,9]. Należy zachować ostrożność: żleb jest formą terenu niekorzystną lawinowo. Do żlebu podchodzi się przez Zmarzły Staw, najłatwiej idąc dnem potoku [2,3,6,7,8], obchodząc letnią ścieżkę, która przecina strome, lawinowe zbocze. Podchodząc żlebem należy trzymać się jego lewej strony, gdyż z Zawratowej Turni mogą spadać bryły lodu, śniegu i kamienie [1,3,5,9]. Końcówka żlebu i podejście na próg Zmarzłego Stawu zwykle oblodzone [3,4]. Zawratowy Żleb miewał opinię mało lawiniastego, lecz zdarzały się tutaj wypadki i opinia ta jest kwestionowana [2,3]. [1] WHP TW-2 s. 10 [2] Życzkowski PTW s. 190, t. 4.11 [3] Oppenheim SNTP s. 63, t. 17 [4] Zaruski PpTNZiTP s. 71, t. 41 [5] Szatkowski TnN s. 263, t. D7 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [7] Mountainclimbingschool.pl [8] Taternik 4/2010 s. 37, opis Laboratorium Zimowego [9] Kiełkowski KW s. 34, t. 242