Informacja Zimą szlak prowadzi w terenie o umiarkowanym zagrożeniu lawinowym. Wariant zimowy pokrywa się z wariantem letnim - podejście formacją wypukłą z zachodniej strony Szerokiego Żlebu (Zwoliński, Zima w Tatrach, s. 152, Szatkowski Tajemnicze Tatry cz. 33, Radziejowski Drogi Zimowo-Klasyczne s. 82). Często niekorzystnym wyborem turystów jest podejście dnem Szerokiego Żlebu, jest ono jednak bardziej ryzykowne i adresowane do narciarzy wyłącznie przy bardzo dobrych warunkach śniegowych.

Informacja Ponieważ letnia ścieżka na Zawrat zimą jest zaśnieżona, brak dostępnych łańcuchów, wariant zimowy prowadzi Zawratowym Żlebem [1,2,3,4,5,6,7,8]. Należy tu zachować ostrożność, gdyż żleb jest formą terenu niekorzystną pod względem ryzyka lawinowego. Do żlebu podchodzi się przez Zmarzły Staw, do którego najłatwiej dostać się dnem potoku [2,3,6,7,8], obchodząc letnią ścieżkę, która przecina strome, lawinowe zbocze. Podchodząc żlebem należy trzymać się jego lewej strony, gdyż z Zawratowej Turni mogą spadać bryły lodu, śniegu i kamienie [1,3,5]. Końcówka żlebu i podejście na próg Zmarzłego Stawu zwykle oblodzone [3,4]. Zawratowy Żleb miewał opinię mało lawiniastego, lecz zdarzały się tutaj wypadki i opinia ta jest kwestionowana [2,3]. [1] WHP TW-2 s. 10 [2] Życzkowski PTW s. 190, t. 4.11 [3] Oppenheim SNTP s. 63, t. 17 [4] Zaruski PpTNZiTP s. 71, t. 41 [5] Szatkowski TnN s. 263, t. D7 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [7] Mountainclimbingschool.pl [8] Taternik 4/2010, opis Laboratorium Zimowego

Informacja Zimą na zboczach Małego Kościelca występuje zagrożenie lawinowe, upamiętnione Kamieniem Karłowicza. Zalecane jest obejście wariantem zimowym.