Informacja Zimą czarny szlak na Karb jest niebezpieczny. Oprócz zagrożenia lawinowego (Kamień Karłowicza) wiedzie przez skały [1]. Bezpieczniej od strony Zielonej Doliny Gąsienicowej [4,5,6]. Przy dobrych warunkach śniegowych (o które trudno zimą z uwagi na wybitną lawiniastość, a wiosną z uwagi na nasłonecznienie [5,7]) - dopuszczalne podejście żlebem; dwa warianty: podejście żlebem wprost z Czarnego Stawu [1,2,7] lub podejście do żlebu ścieżką [3,4]. Podejście to adresowane jest do doświadczonych turystów [4]. Życzkowski i Wala tak piszą o żlebie [7]: zimą zagrożenie lawinowe bywa większe niż gdzie indziej, wiosną natomiast żleb jest długo wystawiony do słońca, śnieg mokry i miękki, często poryty schodzącymi lawinkami. [1] Mountainclimbingschool.pl [2] Taternik 4/2010 s. 37 - mapka okolic Laboratorium Zimowego [3] Radziejowski TPDZKPW s. 56, 108, 128 [4] WH Paryski TW1 s. 121 rys. 15, s. 144 t. 117 [5] Szatkowski TNN s. 247, t. D3 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 116, t. 41 [7] Życzkowski PTW s. 202, t. 4.16

Informacja Ponieważ letnia ścieżka na Zawrat zimą jest zaśnieżona, brak dostępnych łańcuchów, wariant zimowy prowadzi Zawratowym Żlebem [1,2,3,4,5,6,7,8]. Należy tu zachować ostrożność, gdyż żleb jest formą terenu niekorzystną pod względem ryzyka lawinowego. Do żlebu podchodzi się przez Zmarzły Staw, do którego najłatwiej dostać się dnem potoku [2,3,6,7,8], obchodząc letnią ścieżkę, która przecina strome, lawinowe zbocze. Podchodząc żlebem należy trzymać się jego lewej strony, gdyż z Zawratowej Turni mogą spadać bryły lodu, śniegu i kamienie [1,3,5]. Końcówka żlebu i podejście na próg Zmarzłego Stawu zwykle oblodzone [3,4]. Zawratowy Żleb miewał opinię mało lawiniastego, lecz zdarzały się tutaj wypadki i opinia ta jest kwestionowana [2,3]. [1] WHP TW-2 s. 10 [2] Życzkowski PTW s. 190, t. 4.11 [3] Oppenheim SNTP s. 63, t. 17 [4] Zaruski PpTNZiTP s. 71, t. 41 [5] Szatkowski TnN s. 263, t. D7 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [7] Mountainclimbingschool.pl [8] Taternik 4/2010 s.37 , opis Laboratorium Zimowego

Informacja Podejście na Kozią Przełęcz z Koziej Dolinki jest bardzo zagrożone lawinowo (również warianty zimowe) i nie jest polecane niedoświadczonym turystom [1,2], którzy nie potrafią w terenie określić rodzaju śniegu i nachyleń usypanych depozytów śniegu. Na letnim wariancie szlaku tragedia wydarzyła się zimą 2026. Zimowy wariant prowadzi żlebem (forma terenu lawinowo niekorzystna) z Koziej Dolinki wprost na Kozią Przełęcz [1,2,3,4], aczkolwiek WH Paryski dopuszcza również wariant letni [1]. [1] WH Paryski TW2 s. 42 t. 166, 167 [2] Mountainclimbingschool.pl [3] Korosadowicz TPiZLiZ s. 115, t. 39C [4] Radziejowski TPDZKPW s. 93

Informacja Podejście na Kozi Wierch odbywa się w terenie niepewnym lawinowo i powinno odbywać się przy dobrych warunkach śnieżnych [2]. Trasa podejścia przebiega lewą grzędą Szerokiego Żlebu (tak jak letnia ścieżka), a w szczególnych przypadkach bardzo stabilnej sytuacji lawinowej (np. wiosenny firn) - można iść dnem żlebu [1,2,3,4,5,6,7]. Żlebem jednak nawet na wiosnę często schodzą lawiny [3]. Żleb jest jednak klasykiem tatrzańskich zjazdów narciarskich [8]. [1] Zaruski PpTNZiTP s. 70, t. 39 [2] Oppenheim SNTP s. 63, t. 19 [3] Szatkowski TNN s. 290, t. E8 [4] Korosadowicz TPiZLiZ s. 107, t. 34 [5] WH Paryski TW2 s. 82, t. 201 [6] Zwoliński ZWT s. 152, t. 152 [7] Radziejowski TPDZKPW s. 82, 174 [8] Życzkowski PTW s. 130

Uwaga! Szlak zamknięty od 01.12 do 15.05 (ochrona przyrody). Źródło