Informacja Stok, po którym biegnie szlak letni ze Szpiglasowej Przełęczy do Morskiego Oka jest bardzo stromy, zimą oblodzony i lawiniasty [1]. Aby uniknąć jego trawersowania, zimą korzysta się z grzędy między dwoma żlebami, opadającymi z przełęczy [1,2,3,4]. Narciarze przy korzystnych warunkach śniegowych wykorzystują też żleb [5]. Droga niezalecana poza okresem firnów wiosennych [2,4]. [1] Korosedowicz s. 105, t. 33D 126. t. 46 [2] Zwoliński s. 164, t. 159 [3] Życzkowski s. 78, t. 1.23 [4] Oppenheim s. 68, t. 20 [5] Szatkowski s. 307, t. F5

Informacja Szpiglasowa Przełęcz z D5S jest oddzielona od doliny lawiniastymi zboczami (tragedia z 2001 [3]). Nawet warianty zimowe podejścia są zagrożone lawinowo, np. rekomendowana [7] droga przez Niedźwiedź [1,2,4,5,6,7] jest zagrożona lawinami z zachodnich stoków Miedzianego Kostura [5], nie da się też wyeliminować zagrożenia lawinowego i ryzyka poślizgu z końcowym etapie podejścia na przełęcz z Kotlinki Szpiglasowej pod Czerwonym Piargiem [1,6]. Dodatkowo załączone zostało podejście Józefowicza, optymalizujące zimowo podejście wg szlaku letniego [8]. [1] Zwoliński ZWT s. 154, t. 154 [2] Cywiński SzW s. ?? [3] Wikipedia: Lawina na Szpiglasow [4] WH Paryski TW4 s. 133, 134, 139 t. 463 [5] Życzkowski PTW s. 102-104, t. 2.9 [6] Oppenheim SNTP s. 68, t. 20 [7] Korosadowicz TPiZLiZ s. 105, t. 33D [8] Józefowicz ZWpZL (webinar)

Informacja Podejście na Kozią Przełęcz z Koziej Dolinki jest bardzo zagrożone lawinowo (również warianty zimowe) i nie jest polecane niedoświadczonym turystom [1,2], którzy nie potrafią w terenie określić rodzaju śniegu i nachyleń usypanych depozytów śniegu. Na letnim wariancie szlaku tragedia wydarzyła się zimą 2026. Zimowy wariant prowadzi żlebem (forma terenu lawinowo niekorzystna) z Koziej Dolinki wprost na Kozią Przełęcz [1,2,3,4,5], aczkolwiek WH Paryski dopuszcza również wariant letni [1]. [1] WH Paryski TW2 s. 42 t. 166, 167 [2] Mountainclimbingschool.pl [3] Korosadowicz TPiZLiZ s. 115, t. 39C [4] Radziejowski TPDZKPW s. 93 [5] Kiełkowski KW s. 102, 106 t. 349