Uwaga! Szlak zamknięty w zimie (kolizja ze stokiem narciarskim). Źródło

Informacja Szlak zamknięty od 01.03 do 15.05 od zmierzchu do godz. 8 rano (ochrona przyrody). Źródło

Informacja Szlak zamknięty od 01.03 do 15.05 od zmierzchu do godz. 8 rano (ochrona przyrody). Źródło

Uwaga! Szlak zamknięty od 01.12 do 15.05 (ochrona przyrody). Źródło

Uwaga! Szlak zamknięty (względy bezpieczeństwa). Źródło

Informacja Szlak niebieski z Hali Gąsienicowej nad Czarny Staw Gąsienicowy jest zagrożony lawinami z Małego Kościelca, na którym trawersuje lawinowe zbocze i żleb [2]. Tu zginął pionier zimowej turystyki, M. Karłowicz - miejsce śmierci, która wstrząsnęła środowiskiem zakopiańskim i zwróciła wielką uwagę na problem lawin w górach upamiętnia kamień [2,4,5,6]. Ścieżka na mapie oznaczona jest wg mapki z Taternika [1]. W najpełniejszym wariancie opisuje ją Zwoliński w [7]: przed kamieniem Karłowicza należy zejść w dół doliny na garb morenowy wzdłuż lewego brzegu potoku; przed progiem Czarnego Stawu zwrot w lewo i wyjście na wschód od letniej ścieżki. W [1] obejście łączy się ze szlakiem przed stawem. [1] Taternik 4/2010 s. 37 - mapka okolic Laboratorium Zimowego [2] Mountainclimbingschool.pl [3] WH Paryski TW1 s. 40, t. D7 [4] Życzkowski PTW s. 192 [5] Oppenheim SNTP s. 64, t. 17 [6] Szatkowski TNN s. 264, t. D7 [7] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [8] Zwoliński ZWT s. 132, t. 130

Informacja Ponieważ letnia ścieżka na Zawrat zimą jest zaśnieżona, brak dostępnych łańcuchów, wariant zimowy prowadzi Zawratowym Żlebem [1,2,3,4,5,6,7,8]. Należy tu zachować ostrożność, gdyż żleb jest formą terenu niekorzystną pod względem ryzyka lawinowego. Do żlebu podchodzi się przez Zmarzły Staw, do którego najłatwiej dostać się dnem potoku [2,3,6,7,8], obchodząc letnią ścieżkę, która przecina strome, lawinowe zbocze. Podchodząc żlebem należy trzymać się jego lewej strony, gdyż z Zawratowej Turni mogą spadać bryły lodu, śniegu i kamienie [1,3,5]. Końcówka żlebu i podejście na próg Zmarzłego Stawu zwykle oblodzone [3,4]. Zawratowy Żleb miewał opinię mało lawiniastego, lecz zdarzały się tutaj wypadki i opinia ta jest kwestionowana [2,3]. [1] WHP TW-2 s. 10 [2] Życzkowski PTW s. 190, t. 4.11 [3] Oppenheim SNTP s. 63, t. 17 [4] Zaruski PpTNZiTP s. 71, t. 41 [5] Szatkowski TnN s. 263, t. D7 [6] Korosadowicz TPiZLiZ s. 124, t. 44 [7] Mountainclimbingschool.pl [8] Taternik 4/2010 s.37 , opis Laboratorium Zimowego

Informacja Podejście na Kozią Przełęcz z Koziej Dolinki jest bardzo zagrożone lawinowo (również warianty zimowe) i nie jest polecane niedoświadczonym turystom [1,2], którzy nie potrafią w terenie określić rodzaju śniegu i nachyleń usypanych depozytów śniegu. Na letnim wariancie szlaku tragedia wydarzyła się zimą 2026. Zimowy wariant prowadzi żlebem (forma terenu lawinowo niekorzystna) z Koziej Dolinki wprost na Kozią Przełęcz [1,2,3,4], aczkolwiek WH Paryski dopuszcza również wariant letni [1]. [1] WH Paryski TW2 s. 42 t. 166, 167 [2] Mountainclimbingschool.pl [3] Korosadowicz TPiZLiZ s. 115, t. 39C [4] Radziejowski TPDZKPW s. 93

Uwaga! Szlak zamknięty od 01.12 do 15.05 (ochrona przyrody). Źródło

Informacja Podejście na Rysy zimą jest trudne i znacznie zagrożone lawinowo [1]. Zbocza są strome i niekorzystnie wystawione. Przy dobrych warunkach lawinowych (maksymalnie 1 stopień zagrożenia wg [5]) wariant zimowy przebiega Rysą, tj. żlebem biegnącym wzdłuż grzędy letniego podejścia (niekorzystna forma dla ryzka lawinowego) [2,3,4,5,6,7,8]. Podejście Rysą jest łatwiejsze niż grzędą (łańcuchy pod śniegiem), lecz jest bardziej zagrożone lawinowo [3], a upadek wciąż oznacza wielkie trudności wyhamowania czekanem [2]. Przy dużym zaśnieżeniu wg niektórych autorów możliwe jest rozważenie podejścia letnią grzędą [2,4]. Przekraczanie tafli stawu możliwe tylko po długich mrozach lub po weryfikacji śrubą lodową. [1] Wikipedia:Lawina w Tatrach (2003) [2] Szatkowski TNN s. 299, t. F3 [3] WH Paryski TW7 s. 49, t 1019 [4] Życzkowski PTW s. 41, t. 1.3 [5] Sztaba, Bezpieczne Rysy w zimowych warunkach, YT [6] Nyka TP s. 240, t. 99c [7] Radziejowski TPDZKPW s. 239 [8] Supergan, Jak wejść na Rysy zimą, 8a

Informacja Podejście na Rysy zimą jest trudne i znacznie zagrożone lawinowo [1]. Zbocza są strome i niekorzystnie wystawione. Przy dobrych warunkach lawinowych (maksymalnie 1 stopień zagrożenia wg [5]) wariant zimowy przebiega Rysą, tj. żlebem biegnącym wzdłuż grzędy letniego podejścia (niekorzystna forma dla ryzka lawinowego) [2,3,4,5,6,7,8]. Podejście Rysą jest łatwiejsze niż grzędą (łańcuchy pod śniegiem), lecz jest bardziej zagrożone lawinowo [3], a upadek wciąż oznacza wielkie trudności wyhamowania czekanem [2]. Przy dużym zaśnieżeniu wg niektórych autorów możliwe jest rozważenie podejścia letnią grzędą [2,4]. Przekraczanie tafli stawu możliwe tylko po długich mrozach lub po weryfikacji śrubą lodową. [1] Wikipedia:Lawina w Tatrach (2003) [2] Szatkowski TNN s. 299, t. F3 [3] WH Paryski TW7 s. 49, t 1019 [4] Życzkowski PTW s. 41, t. 1.3 [5] Sztaba, Bezpieczne Rysy w zimowych warunkach, YT [6] Nyka TP s. 240, t. 99c [7] Radziejowski TPDZKPW s. 239 [8] Supergan, Jak wejść na Rysy zimą, 8a